Soms vertelt een beeld een verhaal dat niemand heeft geschreven

Soms vertelt een beeld een verhaal dat niemand heeft geschreven. Een compositie op één van onze gastenkamers... De volle, blauwe hortensia's. Een boekje met de woorden 'Papa, ik wil je verhaal weten'. Een hartje, en een pakje zakdoekjes. Alsof verleden, heden en toekomst elkaar hier ontmoetten. Het levensverhaal dat nog verteld mag worden. De liefde die zichtbaar is in de kleinste gebaren. De tranen die niet weggestopt hoeven te worden. de herinneringen die verder leven, wanneer het afscheid is geworden tot een kostbare herinnering. Dat is misschien wel de essentie van een hospice. Niet alleen een plek waar afscheid wordt genomen, maar vooral een plek waar het leven wordt gekoesterd. Waar verhalen een stem krijgen, liefde de ruimte houdt en ieder moment, hoe klein ook, van onschatbare waarde is.